Caz gitarı, 1930'larda büyük orkestralarda ritim enstrümanı olarak başlayıp zamanla karmaşık akor yapıları ve zengin doğaçlama geleneğiyle kendi başına bir sanat formuna dönüşmüştür.
Genişletilmiş Akor Yapıları
Caz gitarı, basit üçlü akorların ötesine geçerek 7'li, 9'lu, 11'li ve 13'lü akorlar gibi genişletilmiş harmonileri sıkça kullanır; bu zenginlik, türün karakteristik "sofistike" sesinin kaynağıdır.
Değişim (Changes) Üzerinden Doğaçlama
Caz doğaçlaması, genellikle bir eserin akor dizisi ("changes") üzerinden ilerler; gitarist, her akora uygun gam ve arpejleri gerçek zamanlı olarak seçerek melodik bir anlatı kurar.